Artelier


Miejsca festiwalowe poprzednich edycji

Miejsca 2011



Willa Lentza, Szczecin

     Regularny, zbliżony do kwadratu rzut fabrykanckiej rezydencji nawiązuje do typu budowli stworzonego w okresie renesansu przez Andreę Palladia i twórczo rozwiniętego w XIX w. przez architektów tworzących w kostiumie neorenesansowym, takich jak Gottfried Semper. Wzniesiona przez tego ostatniego twórcę w 1839 r. Villa Rosa w Dreźnie była budynkiem o rzucie zbliżonym do kwadratu, zwartej, kubicznej bryle i wnętrzu, w którym znaną z willi palladiańskich centralną rotundę zastąpiono oświetlonym przez przeszklony strop ośmiobokiem. Pomysł ten stał się źródłem inspiracji dla wielu późniejszych architektów, zwłaszcza wywodzących się ze szkoły drezdeńskiej. W projektowanych przez nich willach, symetrycznie rozmieszczone pokoje, skupione są wokół czworobocznego, dwukondygnacyjnego, oświetlonego z góry hallu. Taki sposób konstruowania planu budowli wiele zawdzięcza myśli Nicolasa Duranda - francuskiego teoretyka architektury z pocz. XIX w., który zalecał opierać rzut i bryłę budynku na siatce modułów - kwadratu, koła sześcianu itd. Nie mniej ważnym źródłem inspiracji stały się odkryte w Pompejach rzymskie domy atrialne - łączące w sobie splendor i zbytek z wygodą. Niewiele wiemy o Auguście Lentzu, który dzięki wybudowaniu niezwykłej willi na Westendzie zapisał się na kartach historii Szczecina. Wzniesienie tej budowli było wynikiem sukcesów, jakie odnosił on jako przedsiębiorca, kierując przez 23 lata Szczecińską Fabryką Wyrobów Szamotowych. A. Lentz pracował początkowo jako kierownik w zakładach A. H. Zandera, właściciela olejarni i młynów parowych. W 1871 roku A. H. Zander razem z A. Lentzem kupili dobrze prosperującą Fabrykę Wyrobów Szamotowych Didera w Podjuchach, produkującą retorty dla gazownictwa. W ciągu kilkunastu lat zakłady rozwinęły się w kwitnący koncern, w czym szczególna była zasługa A. Lentza i jego talentów technicznych, organizacyjnych, a zwłaszcza handlowych. W końcu lat 80. XIX stulecia, gdy zakłady przeżywały wyjątkową prosperitę, A. Lentz wybudował na Westendzie okazałą willę. Projekt wykonał młody, początkujący architekt berliński Max Drechsler. Budowa, prowadzona przez firmy szczecińskie i berlińskie, trwała dwa lata. A. Lentz wraz z rodziną mieszkał w swej nowej siedzibie zaledwie sześć lat, do nagłej śmierci w 1895 r. Kierowanie spółką i koncernem przejął wówczas syn A. Lentza, Emil, zaś willę odziedziczyła, zamężna już wówczas, córka Margareta. Emil Lentz zmarł w roku 1903, a Margareta Tegeder z domu Lentz (mieszkająca, zresztą, na stałe w Berlinie) sprzedała willę na Westendzie w roku 1911. W ten sposób skończyły się związki ze Szczecinem jednego z najbardziej rzutkich i utalentowanych miejscowych przedsiębiorców czasu rewolucji przemysłowej.


 Parafia Świętej Rodziny w Szczecinie 

Kościół pw. Królowej Korony Polskiej 

Kościół Św. Rodziny
       Modernistyczny, ceglany obiekt, wybudowany pierwotnie dla parafii ewangelickiej. Nosił wówczas wezwanie św. Krzyża (Kreuzkirche). Obiekt mieści się przy obecnej ulicy Królowej Korony Polskiej 28 w Szczecinie.
Kościół wybudowano według projektu szczecińskiego architekta Adolfa Thesmachera. Kamień węgielny pod świątynię położono w czerwcu 1929, a poświęcony został przez ewangelików 29 listopada 1931. 
Ważnym elementem wystroju jest rozeta za organami, która posiada oryginalne jaskrawe przeszklenie, rzucające barwne refleksy do wnętrza nawy. Wykończenie wnętrza z surowego betonu, posadzki wyłożone płytami marmurowymi. Ołtarz główny (projektowany przez S. Raciborskiego ze Szczecina) pochodzi z lat 50. XX w. – w formie marmurowego obelisku z rzeźbą pelikana i wizerunkiem Ostatniej Wieczerzy.
W kruchcie kościoła eksponowana jest rzeźba Chrystusa, która pierwotnie była częścią nagrobka rodu Dewitzów na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.
Przed kościołem znajduje się ozdobna tablica z Przyrzeczeniem Jasnogórskim z 1956.
  • Donatorzy
  • Partnerzy