Artelier


Miejsca festiwalowe poprzednich edycji

Miejsca 2013


Parafia Świętej Rodziny w Szczecinie 

Kościół pw. Królowej Korony Polskiej 

Kościół Św. Rodziny
       Modernistyczny, ceglany obiekt, wybudowany pierwotnie dla parafii ewangelickiej. Nosił wówczas wezwanie św. Krzyża (Kreuzkirche). Obiekt mieści się przy obecnej ulicy Królowej Korony Polskiej 28 w Szczecinie. Kościół wybudowano według projektu szczecińskiego architekta Adolfa Thesmachera. Kamień węgielny pod świątynię położono w czerwcu 1929, a poświęcony został przez ewangelików 29 listopada 1931. Ważnym elementem wystroju jest rozeta za organami, która posiada oryginalne jaskrawe przeszklenie, rzucające barwne refleksy do wnętrza nawy. Wykończenie wnętrza z surowego betonu, posadzki wyłożone płytami marmurowymi. Ołtarz główny (projektowany przez S. Raciborskiego ze Szczecina) pochodzi z lat 50. XX w. – w formie marmurowego obelisku z rzeźbą pelikana i wizerunkiem Ostatniej Wieczerzy. W kruchcie kościoła eksponowana jest rzeźba Chrystusa, która pierwotnie była częścią nagrobka rodu Dewitzów na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie. Przed kościołem znajduje się ozdobna tablica z Przyrzeczeniem Jasnogórskim z 1956.





Teatr Kana, Szczecin 

     Teatr Kana to istniejący od 1979 roku autorski teatr Zygmunta Duczyńskiego (zmarł 15.03.06.) - założyciela, reżysera wszystkich przedstawień. Początkowo zespół działał jako teatr studencki, potem stopniowo uzyskiwał coraz większą dojrzałość artystyczną i samodzielność organizacyjną. Od 1990 roku Teatr Kana nawiązał współpracę z Uniwersytetem Szczecińskim, który umożliwił pracę Teatru w swoich lokalach i wspierał finansowo jego działalność. W 1991 roku powstało Stowarzyszenie Teatr Kana, Uniwersytet Szczeciński założone przez związanych z Teatrem Kana artystów, animatorów kultury i przyjaciół Zygmunta Duczyńskiego. Dzięki utworzeniu Stowarzyszenia Teatr Kana uzyskał niezależną osobowość prawną, stał się partnerem dla Miasta i dla różnych instytucji i fundacji, od których mógł pozyskiwać dofinansowanie. Działając jako stowarzyszenie rozwinął swoją działalność artystyczną tworząc kolejne spektakle (Moskwa Pietuszki, Noc), które były prezentowane na festiwalach i w ośrodkach sztuki w całej Polsce, a także za granicą ( m.in. Edynburg, Londyn, Los Angeles) oraz kulturotwórczą zapoczątkowaną przez projekt "Ośrodek Misteria", a następnie projekty "Autsajderzy. Przywołanie Obecności" (cykl szerokich prezentacji wybitnych scen alternatywnych m.in. Teatr Ósmego Dnia, Provisorium, Grupa Chwilowa, Cricot2, Akademia Ruchu); "Dzieci Villona" (prezentacje twórców wykorzystujących w nietradycyjny sposób słowo poetyckie: Marek Gałązka, Andrzej Garczarek, Marcin Świetlicki), "Transformatorownia" cykl warsztatów dla młodzieży zagrożonej uzależnieniem, realizowany wspólnie z Fundacją Arka i Ośrodkiem Monaru w Babigoszczy. W 1994 roku Stowarzyszenie otrzymało lokal przy pl. św.św. Piotra i Pawła w Szczecinie.
Kilka słów o siedzibie Teatru Kana
Budynek powstał w 1909r. na zamówienie Rady Parafii Kościoła pw św. św. Piotra i Pawła (w którego bezpośrednim sąsiedztwie leży). Do 1945r. mieściły
się w nim m.in. mieszkanie pastora i pomieszczenia parafialne (w obecnej sali teatralnej była konfirmandensaal - sala przyqotowań do konfirmacji). W 1944r. jako jeden z nielicznych ocalał od alianckich bombardowań. Po 1945r. wiele instytucji miało tu swoje biura m.in.: PSS Społem i Milicja. Fakt otrzymania przez Stowarzyszenie własnego miejsca był uwieńczeniem kilkuletniej pracy artystycznej, ale też dał podstawę do nowych działań i rozwijania współpracy z samorządem miasta i województwa. Zygmunt Duczyński tworzy w tym czasie kolejne spektakle ("Szlifierze Nocnych Diamentów", "JP Odkrywa Amerykę", "Rajski Ptak", "Miłość Fedry", "Widmokrąg"), a jednocześnie stworzyszenie prowadzi w swojej siedzibie autorski Ośrodek Teatralny, realizując cykliczną programową działalność w ramach projektów: Teatry świata (od 1996 roku, w tym Międzynarodowy Festiwal Sztuki Wizualnej i Performance'u ZivilisationAntiZivilisation 1998 oraz Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca Butoh "ex.it!" - oba we współpracy ze Schloss Broellin e.V., Festiwal Rosja Magiczna 2000 i 2001), Spotkania Młodego Teatru Okno ( realizowane od 1997 r., od 2001 r. jako Ogólnopolskie Spotkania Młodego Teatru, od 2004 r. jako Międzynarodowe Spotkania Młodego Teatru, a od 2007 jako OKNO. Międzynarodowe Spotkania Teatralne), Międzynarodowy Festiwal Artystów Ulicy (realizowane od 1999 r., a od 2006 roku jako Spoiwa Kultury. Międzynarodowy Festiwal Artystów Ulicy), Jazz w Kanie (1999-2002 r.), Ćpanie Sztuki (od 2003 r.), a także m.in. Ruchomy obraz, Obraz utrwalony, Życie w alternatywie, Warsztaty teatru poszukującego. W 2000 roku po 3 latach remontu zostaje otwarta Piwnica Kany, która staje się Galerią i miejscem codziennych spotkań artystów Szczecina. W roku 2001 zostaje podpisany kontrakt z Miastem Szczecin o corocznym dofinansowaniu działalności Stowarzyszenia. W roku 2005 Stowarzyszenie otrzymuje status organizacji pożytku publicznego. W 2006 roku z inicjatywy Stowarzyszenia podpisana zostaje umowa pomiędzy Gminą Miasto Szczecin i Samorządem Województwa Zachodniopomorskiego o utworzeniu nowej instytucji kultury w Szczecinie pod nazwą Ośrodek Teatralny Kana, który od 01.01.2007 r. rozpoczyna swoją działalność. Stowarzyszenie przekazuje realizację części swoich projektów nowo powstałej instytucji kultury i kontynuuje swoją działalność jako organizacja pozarządowa i organizacja pożytku publicznego wspierając działalność Ośrodka Teatralnego Kana. 



Pałac Pod Głowami, 13 Muz 


     Pałac pod Głowami w Szczecinie przy pl. Żołnierza Polskiego 2 - klasycystyczny budynek z końca XVIII wieku składający się z 2 budowli połączonych ze sobą w 1889 roku. Od roku 1889 aż do końca II wojny światowej pałac służył władzom wojskowym. Po powojennej odbudowie, w 1958 roku został przekazany instytucjom kulturalnym. W części zachodniej mieści się obecnie 13 muz (założony przez Gałczyńskiego podczas jego krótkiego szczecińskiego epizodu), w części wschodniej Muzeum Narodowe w Szczecinie - oddział Muzeum Sztuki Współczesnej. Nazwa pałacu pochodzi od dziewięciu głów zdobiących szczyty jego okien. Przed II wojną światową w nadprożach okien pierwszego piętra widniały głowy antycznych herosów. W czasie powojennej odbudowy (oraz późniejszego remontu) zamiast antycznych popiersi umieszczono głowy szczecinian związanych z kulturą (Władysław Filipowiak, Zofia Krzymuska-Fafius, Stefan Kwilecki, Jan Papuga, Bohdan Skłodowski, Janina Kosińska-Brzozowska, Józef Barecki, Antoni Huebner, Józef Gruda). W ten sposób ich twórca, Sławomir Lewiński, chciał podkreślić młodą jeszcze polskość miasta. Wewnątrz budynku w kilku pomieszczeniach zachowały się pierwotne sztukaterie. 

 

 

 


  • Donatorzy
  • Partnerzy